Zaplanowałem sobie, że będę przerabiał 100 stron podręcznika dziennie, żeby się wyrobić. O historii mówię. Zacząłem w poniedziałek. Udało mi się wtedy przerobić 90 stron. Wczoraj miałem zrobić 110, żeby się wyrównało, ale zrobiłem tylko strony 90-160, ponieważ było późno, jak byłem w tych okolicach, a poza tym rozpoczynał się przepakowany informacjami rozdział o wojnach polsko-wszelkich w XVII wieku. Dlatego też poszedłem spać, zostawiając to na dziś. Dzisiaj przerabiałem to od rozsądnie wczesnych godzin porannych. No i przerobiłem, całkiem skrupulatnie, choć, oczywiście, będzie trzeba to jeszcze powtórzyć. Cieszy mnie jednak w mojej nauce to, że jestem bardziej dociekliwy niż dawniej i że zaczynam rozpatrywać ogólnie problematykę historyczno-polityczną, gospodarczą, społeczną. Chyba jestem już dojrzałym maturzystą. Najwyższa pora, nie?
Tymczasem - doszedłem do strony 200 (czyli tej, od której powinienem dzisiaj zacząć naukę). Zdawać by się mogło, że sytuacja jest bez wyjścia, i że zaległości mi się nagromadzą jeszcze większe. A tu - psikus. Okazuje się, że strony 200-255 przerzuciłem pobieżnie przejrzawszy, bo to wszystko architektura, filozofia, albo inne malarstwo. Z jednej strony - to dobrze, bo mój biznesplan ma szansę na sukces. Ale z drugiej... Jak tak można? Czy powinienem to tak przewalać, negując ważność tych zagadnień? Czy powinienem się wczytywać w plan kościoła jezuitów w Nieświeżu? Czy przypatrywać mordom filozofów? Czy dogłębnie analizować liczbę ludności w krajach europejskich?
Być może powinienem. Ale *** z tym.
vs. 
---
P.S.
Horyzont muzyczny na dziś jest wielce szeroki: Norah Jones, Bubel, The Cure, Foo Fighters, Perry Como, Scott Henderson, Fred Hammond, ogół lat '50 i Smooth Jazz. :)
Tymczasem - doszedłem do strony 200 (czyli tej, od której powinienem dzisiaj zacząć naukę). Zdawać by się mogło, że sytuacja jest bez wyjścia, i że zaległości mi się nagromadzą jeszcze większe. A tu - psikus. Okazuje się, że strony 200-255 przerzuciłem pobieżnie przejrzawszy, bo to wszystko architektura, filozofia, albo inne malarstwo. Z jednej strony - to dobrze, bo mój biznesplan ma szansę na sukces. Ale z drugiej... Jak tak można? Czy powinienem to tak przewalać, negując ważność tych zagadnień? Czy powinienem się wczytywać w plan kościoła jezuitów w Nieświeżu? Czy przypatrywać mordom filozofów? Czy dogłębnie analizować liczbę ludności w krajach europejskich?
Być może powinienem. Ale *** z tym.
vs. ---
P.S.
Horyzont muzyczny na dziś jest wielce szeroki: Norah Jones, Bubel, The Cure, Foo Fighters, Perry Como, Scott Henderson, Fred Hammond, ogół lat '50 i Smooth Jazz. :)
2 komentarze:
smako. muzycznie znaczy się, a nie historycznie. nie znosilam wojen w XVIIw.
p.s.w moich mega notatkach jest łądna tabela o tym:*
bubek bubel ekstra jest.
tak krzysiaczku, oddam ci densacze.
Prześlij komentarz