No i proszę

Dni studenckie mogą być przyjemne jednak. Dzisiejszy przeżyłem z poczuciem, że jednak to, co robię, jest fajne i pożyteczne. To takie doskonałe zrównoważenie dla obaw i niepokojów, o których wspominałem niedawno.

Pierwsze ćwiczenia z logiki dla prawników okazały się megasensacją. Pan ćwiczeniowiec jest tak świetnym człowiekiem, że można z nim konie kraść, w chwilach wolnych od rozwiązywania zadanek i przypadków, o które humanistyczne karki łamią się jak drzewostany orkanem gięte. Dziewicze ćwiczenia ze wstępu do prawoznawstwa też były przyjemne, choć tutaj akurat francuskojęzycznonazwiskowa pani ćwiczeniowica zafundowała, w moim odczuciu, atmosferę nieco bardziej szkolną niż akademicką. Nic to jednak, po półgodzinnym organizowaniu się zostaliśmy zdemobilizowani.
Popołudniowe zajęcia z angielskiego ucieszyły mnie sukcesywnością moich działań domowo-autobusowych, odzyskałem nieco wiary we własne siły i perspektywa zdawania CPE nie jest mi już tak straszną, jak w początkach kursu owego. A ponadto zyskałem szansę porozmawiania po francusku z panią koleżanką z grupy, która Francję nawiedzała często i namiętnie. Też przyjemnie. Coś jednak jeszcze z żabojęzyka pamiętam, mimo że biegłość w mowie i w piśmie pewnie trzeba by było nieco osełką podostrzyć.

A w międzyczasie, zajęciami między i angielskim, odwiedziliśmy z Obulbienicą kino, w którym uraczyliśmy się filmem "Jaja w tropikach", który tytuł ma jaknajchujowszy z możliwych, jednak sam w sobie jest naprawdę popaszny śmiechowo i ocieka ironią i pastiszem. Coś w sam raz dla nas, isn't it? Jednak gdyby nie artykuł w "Przekroju" - nawet bym się nie obejrzał w jego stronę...
Kij więc w oko tłumaczowi, który skrzywdził owo dzieło, a serdeczne zaproszenie wszystkim, którzy mają ochotę się rubasznie pośmiać (i nie tylko rubasznie).

No to jeszcze filmik zapodany przez Stawika i jedziemy. :D