Mucias and meandry technologii

Krzysztof zawsze był chłopcem ciekawym świata. Interesowało go wszystko, począwszy od kolorowych karteczek do segregatora, a skończywszy na narządach płciowych koleżanek z drugiej klasy podstawówki. Dlatego też poszerzał swe horyzonty we wszystkich kierunkach, a światłość jego umysłu otaczała go kołem jaśniejącym pośród ciemności Nieznanego, jako pole widzenia bohatera gry strategicznej. Brnął toteż przez życie, imając się różnych koników i w różne strony kierując swe zachłanne zainteresowania. Każde hobby wnosiło coś ciekawego i pouczającego do jego życia, między innymi strzępy terminologii, umiejętności praktycznych, wiedzy ogólnej i szczególnej a także szacunek laików oraz uprzejme rozbawienie specjalistów w poszczególnych dziedzinach wiedzy.

Wraz z podejmowaniem decyzji o wyborze liceum ogólnokształcącego i oddziału klasowego w tymże, Krzysztof dobrowolnie przyjął na siebie upośledzenie humanizmu. Defekt ów psychiczno-społeczny nie przeszkadzał mu jednak zanadto w poszerzaniu zasobów swej wiedzy informatycznej na tyle, na ile mu to było potrzebne. Jego znajomość techniki i niezbyt starannie ukrytych tajników informatyczno-technologicznych przysporzyła mu opinii Pierwszego wśród Technicznie Obeznanych Humanistów oraz mnóstwo satysfakcji i samouwielbienia.

Pewnego październikowego dnia Krzysztof, posiadający takie zaplecze mentalne, postanowił zaopatrzyć się w laptopa, aby móc bez przeszkód korzystać z dobrodziejstw komputeryzacji, takich jak edytory tekstowe, gry, odtwarzacze multimedialne oraz dostęp do Sieci, w miejscach, w których piastowska tradycja takich rozrywek nie przewiduje. Zaopatrzywszy się więc w kolegę, którego wykształcenie i erudycja informatyczna zawierała w sobie kilkudziesięciokrotność jego własnych zasobów, wybrał się na rajd po znanych i mniej znanych przybytkach finansowej rozpusty, gdzie porównywał, oceniał, cmokał z dezaprobatą i nie tłumił entuzjazmu na przemian. Sobotnia górna granica czynności jednego z atrakcyjnych ofertowo sklepów uniemożliwiła mu jednak natychmiastowe nabycie ekstremalnie wypaśnego urządzenia, dlatego też cmoknąwszy kilkakrotnie z dezaprobatą oraz otarłszy łzy zawodu, udał się Krzysztof z kolegą do KFC, przysięgając sobie i Niebiesiem powrót po wymarzone ustrojstwo w najbliższym możliwym czasie.

Czas ów nastał wraz z nadejściem Dnia Drugiego, kiedy to Bóg miał majstrować coś przy wodach. Prawda, popadywało od czasu do czasu. Amatorka. W każdym razie - wybrał się Krzysztof do sklepu atrakcyjnego ofertowo, i wraz z ustąpieniem odrzwi pod naciskiem jego dłoni,napełniła go taka ulga i błogość, że natychmiast przylbiegli fotografowie od reklam Ptasiego Mleczka, gotowi uchwycić tę chwilę i wykorzystać w swej kampanii, lecz ten, opamiętawszy się, przepędził ich sękatym kijem i omelał im obiektywy. Już po chwili salomonowe wnętrze świątyni podzespołów urzekło go tysiącem barw i mnogością przyjaznie uśmiechniętych konsultantów. Do jednego z nich podszedł Krzysztof, jeśli nie podleciał na skrzydłach euforii i skowrończym głosem zażądał wydania laptopa jego marzeń, opatrzając jednocześnie owo romantyczne określenie odpowiednim zestawem literek i cyferek. Uśmiechnięty konsultant wyszukał odpowiedni obiekt w systemie komputerowym, jednak zaznaczył, że "ojej". Krzysztof w te pędy otworzył oczy, a obraz niesamowitych bezprzewodowych wyczynów rozmył się pod napływem promieni słonecznych i lampianych. Poprosiwszy o wyjaśnienie wykrzyknienia i uzyskawszy je, Krzysztof oniemiał z przerażenia. "O w mordę" orzekł, zaprzeczając tezie o oniemieniu. Konsultant ze smutkiem objaśnił mu, że wahania kursu dolara amerykańskiego, choć trudno w to uwierzyć, mogą spowodować wzrost ceny laptopa o 700 złotych w ciągu dwóch dni. Krzysztof z trudem przełykał tę wiadomość, w związku z czym poczęstował się cukierkiem, co ułatwiło mu przełykanie. Nakazawszy konsultantowi czekać na posterunku, popędził do tramwaju, który zawiózł go do bardziej znanego sklepu z oprzyrządowaniem elektronicznym, który jednak okazał się być, wbrew wcześniejszym wybuchom krzysztofiego entuzjazmu, magazynem barachła o nieprzyzwoicie wysokich cenach. Wrócił zatem Krzysztof do mniej znanego sklepu, prosząc wiernego konsultanta o doradztwo inwestycyjne i wyciągnięcie asa z rękawa. Pokrzepiony nieco kuglarską sztuczką skłonił się ku przedstawionej mu propozycji, a następnie, skłoniwszy się, zupełnie się zapalił. Kilka szklanek niegazowanej przywróciło go do stanu używalności, tak że mógł podziękować panu konsultantowi za wspaniałą pomoc, po czym uiścić stosowną opłatę (o wiele rozsądniejszą od dopłaty 700 złotych do ceny początkowej uprzednio wymarzonego laptopa) i wynieść sprzęt do domu.

W domu, zachwycony nowym nabytkiem, poświęcił mu wiele uwagi i troski. Poświęcił mu wiele uwagi, nabytek zaś przysporzył mu trosk, jako że nowoczesny system operacyjny od Microsoftu postanowił wyjątkowo nie być user-friendly i chować przed Krzyszofem wszelkie opcje, które w poprzednim systemie leżały na ulicy i w świetle punktowych reflektorów. Krzysztof więc, nieustraszenie, z uporem ambitnego humanisty, pokonywał kolejne przeszkody. Zainstalował aktualizacje programów. Uaktywnił wersję testową pakietu Office. Zarejestrował i uruchomił ochronę antywirusową. Nauczył laptopa pisać "ć". Doinstalował wszystkie potrzebne aplikacje i dorzucił paręset megabajtów muzyki. Tak minął wieczór i poranek.

W niedalekim odstępie czasu od wyżej opisanych zdarzeń Krzysztof postanowił zainstalować sobie w domu sieć bezprzewodową, aby laptop nie był do budy uwiązan, a funkcjonalnym być pozostawał. Wspiąwszy się na wyżyny swoich humanem ograniczonych możliwości poddał się i zadzwonił do znajomego, który pomógł mu przejść przez mordercze procesy konfiguracji, które nie miały nic wspólnego z kreatorem z płyty CD, którego usiłował zaklinać Krzysztof. Telefoniczna pomoc znajomego okazała się jednak niewystarczająca, jako że złośliwy router nie chciał współpracować do końca, utrzymując resztki honoru po przegranej batalii o dostęp do internetu przy pomocy odmowy uruchomienia dodatkowych funkcji. Krzysztof przyjął porażkę ze stoickim spokojem, tarzając się po podłodze, waląc pięściami we wszystko w zasięgu rąk oraz bluźniąc i złorzecząc. Po jakimś czasie jednak doszedł do siebie i postanowił przedsięwziąć ze znajomym ofensywę na administrację routera w jak najrychlej rozpoczętej kampanii. Kampania zaplanowana została na stosunkowo późny piątkowy wieczór, ale jako że okazało się że przyjechał dawno niewidziany Wujek z Sopotu, dobajerowywanie routera trzeba będzie przełożyć. Niemniej jednak - cel został połowicznie zrealizowany, laptop nie potrzebuje denerwującego szarego kabla.

Duma jednak i ambicja Krzysztofa nie dadzą się tak łatwo zaspokoić...